|
در
سایه پروردگار احساس خوب داشته باش!
همانگونه که واقف هستیم، احساسات در زندگی ما بسیار مهم است، در
فیلم راز هم به وفور به این نکته مهم اشاره شد، (سند صحبتم در همین
سایت، بخش راز به زبان ساده، در جایی
باب دویل:
"احساسات هدیه ای
شگفت انگیز هستند که به ما امکان می دهند بفهمیم داریم به چه فکر
می کنیم." و همچنین در جایی
راندا برن:
"مهمترین چیزی که باید
بدانی این است که غیر ممکن است در آن واحد احساس بد و افکار خوبی
داشته باشی. این خلاف قانون جذب است چون افکار تو احساساتت را به
وجود می آورند. اگر احساس بدی داری به این خاطر است که داری به
چیزهایی فکر می کنی که باعث ایجاد احساس بد می شوند." و همچنین در
جای دیگر
باب دویل:
"واقعا خیلی ساده است. می پرسی: <الآن چه چیزی
را دارم جذب می کنم؟> من می پرسم: <خب، چه احساسی داری؟> جواب می
دهی: <خوبم> می گویم: <خیلی خوب است، همین طور ادامه بده.>" و
همچنین در بخش شیوه های مؤثر و قدرتمند، در جایی
جک کنفیلد: "در
واقع احساس توست که قانون جذب را فعال می کند، نه فقط تصویری که در
ذهن داری یا فکرت. بسیاری از مردم فکر می کنند «اگر فکرم مثبت
باشه، یا اگه چیزی رو که می خوام توی ذهنم تجسم کنم همین کافیه و
بهش می رسم.» اگر این کار را بکنی ولی احساس نکنی که غرق در نعمت
هستی و سرشار از عشق و شادی نباشی؛ صرف تجسم کردن، قانون جذب را در
جهت رسیدن به خواسته ات فعال نمی کند.")
بله این احساسات است که تأثیر بسزایی در فرآیند جذب دارد، به عقیده
من ترس، بدترین احساس مربوط به آینده است و همچنین بدترین احساس
مربوط به گذشته، حزن و ناراحتی است، راه کار بسیار مهم و عملی که در
برطرف کردن این دو وجود دارد تمسک به خداست، تصور کنید انسانی را
که به معاد ایمان ندارد و مرگ را پایان زندگیش می داند، این انسان
هرچه زندگی پربار تر و متنعم تری داشته باشد، ترسش از مرگ بیشتر می
شود، این فرد نمی تواند به طور کامل ترس را از خود دور کند، این
ترس مانند آب احساس
خوب شکرینش را در خود حل می کند. همچنین اعتقاد و
اعتماد به خدا مانع حزن می شود، شما تصور کنید دوستی دارید که
بسیار مورد علاقه شماست، اگر این دوست افکار منفی داشته باشد و با
این افکار منفی اتفاق بدی برایش بیفتد و یا از شما جدا شود، در این
حالت دیگر کنترل این شرایط در دست شما نبود و همین از دست دادن
دوست می تواند مدت ها شما را غمگین کند و احساس شما را خراب کند،
اینجا اعتماد به خدا می تواند از شما دستگیری کند، اگر این اتفاق
را به فال نیک بگیریم و بر این باور باشیم که خداوند مهربان برای
ما خیر می خواهد،
ایمان داشته باشیم که شاید این اتفاق ظاهرا خوب نبود ولی ما چون در
حصار زمان هستیم از عاقبت آن نا آگاه هستیم چه بسا در آخر این
اتفاق به نفع با باشد، دیگر محزون نمی شویم! در مورد احساس ترس و اندوه
چند جا در قرآن اشاره شده است!
سوره مبارکه بقره آیه 38 به کسانی که پیروی از امر خدا کنند،
مژده
داده شده که نه می ترسند و نه اندوهگین می شوند!
همچنین سوره مبارکه بقره آیه 62 خداوند می فرماید:
در حقیقت کسانی
که [به اسلام] ایمان آورده و کسانی که یهودی شدهاند و ترسایان و
صابئان هر کس به خدا و روز بازپسین ایمان داشت و کار شایسته کرد پس
اجرشان را پیش پروردگارشان خواهند داشت و نه بیمی بر آنان است و نه
اندوهناک خواهند شد!
باز در همین سوره آیه 112 خداوند می فرماید: آری هر کس که خود را
با تمام وجود به خدا تسلیم کند و نیکوکار باشد پس مزد وی پیش
پروردگار اوست و بیمی بر آنان نیست و غمگین نخواهند شد!
و باز خداوند متعال در همین سوره آیه 262 می فرماید:
کسانی که
اموال خود را در راه خدا انفاق میکنند، سپس در پی آنچه انفاق
کرده اند، منّت و آزاری روا نمیدارند، پاداش آنان برایشان نزد
پروردگارشان است، و بیمی بر آنان نیست و اندوهگین نمی شوند! نکته
ای که در این آیه وجود دارد، پاداش دیگر در مورد انفاق است، همان
طور که در فیلم راز بخش راز و ثروت هم اشاره شد و در کتاب راز با
عنوان "پول ببخش تا پول بدست آوری" اشاره به تأثیر مستقیم بخشش در
زندگی دنیایی ما بود، خداوند در این آیه بشارت به پاداشی بزرگتر می
نماید؛ همچنین در این آیه به یک نکته مهم اشاره شده است و آن این
است بخششی بیشترین احساس تنعم را به ما می بخشد که در آن منت گذاری
نباشد، چون احساس منت گذاری به خاطر کمبود است، شخصی که بسیار
متنعم است، در پی بخشش نیاز به منت گذاری و یا خبر کردن دیگران از
بخشش ندارد.
و باز در آیه 274 همین سوره، پروردگار می فرماید:
کسانی که اموال
خود را شب و روز، و نهان و آشکارا، انفاق می کنند، پاداش آنان نزد
پروردگارشان برای آنان خواهد بود؛ و نه بیمی بر آنان است و نه
اندوهگین میشوند! این آیه مکمل صحبت من در مورد آیه قبل است، که
آشکارا بخشیدن شاید آن تأثیر احساس غنی تنعم را نداشته باشد ولی با
این وجود پاداشش نزد خداوند محفوظ است و خداوند بر این نوع بخشش
آشکارا (البته بدون منت و آزار رسانی) هم پاداش می دهد.
و باز هم در همین سوره آیه 277 خداوند می فرماید:
کسانی که ایمان
آورده و کارهای شایسته کرده و نماز بر پا داشته و زکات داده اند،
پاداش آنان نزد پروردگارشان برای آنان خواهد بود؛ و نه بیمی بر
آنان است و نه اندوهگین می شوند!
اشاره بر این که چه کسانی نمی ترسند و ناراحت نمی شوند (احساس خوب
دارند) در قرآن زیاد است، کنار یکدیگر گذاشتن این آیات نتایج جالبی
را به ما نشان می دهد، اینان مواردی از یک سوره (سوره بقره) بود،
برای کسب اطلاعات بیشتر، دوستان را به قرآن ارجاع می دهم. در پایان
دو مورد دیگر از سوره های دیگر قرآن را ذکر می کنم.
سوره مبارکه یونس آیه 62 می فرماید: آگاه باشید که بر دوستان خدا
نه بیمی است و نه آنان اندوهگین میشوند!
سوره مبارکه احقاف آیه 13 می فرماید:
محققا کسانی که گفتند
پروردگار ما خداست سپس ایستادگی کردند بیمی بر آنان نیست و غمگین
نخواهند شد!
بله اگر چنین شد و انسان خدا را در زندگی خود شرکت داد دیگر ترس
ندارد، حتی در مورد تصمیم گیری هایش می داند چون خداوند سرپرست
اوست (سوره بقره آیه 257) نمی گذارد که بنده اش به راه اشتباه قدم
بردارد، حال چه این اشباه مادی باشد و او را متحمل ضرر مالی نماید
و چه غیر مادی باشد و او را متحمل ضرر معنوی نماید. باران رحمت
خداوند بر همگان می بارد، فقط باید زیر این باران بود و از زیر سقف
غفلت و بی ایمانی خارج شد.
به نقل از
سعدی: باران که در لطافت طبعش
خلاف نیست در باغ لاله روید و در شوره زار
خس
ما نیز باید دل هایمان را همچون باغ
نماییم تا در زندگیمان لاله های موفقیت بروید.
|
